تبلیغات
میبدشناسی جانب اللهی - پوشاک مردان وزنان


Admin Logo
themebox Logo
تاریخ:پنجشنبه 11 اسفند 1390-09:52 ب.ظ

پوشاک مردان وزنان

الف-پوشاك مردان : پوشش سرمردان عمدتا كلاه است كه انواع مختلف دارد،قشررعیتی از نوعی پوشش سر به نام “عرقچین“ استفاده می‌كند بزرگون كلاه ترك دار به سر می‌گذارند،كه 6 ترك است،و از پارچه‌ی ترمه  می‌دوزند،این قشر همچنین از كلاه دوری      (دوردار=شاپو) بخصوص برای خارج ازخانه نیز استفاده می‌كند صاحبان بعضی حرف كلاه مخصوص خود را دارند ،مثلاًمقنی‌ها كلاه آجیده دوزی كه لایی پنبه دارد به سر می گذارند تا هنگام حضور در راهروی قنات یاپایین چاه اگر سنگی به سرشان خورد آسیب نبینند.مردان از هر قشری از شال نیز برای پوشش سر استفاده می‌كرده‌اند كه امروزه به ندرت مورد استفاده است،.شال نیز انواع مختلفی دارد ،مشهور ترین و شیك ترین نوع آن شال “شیر وشكر“است كه اوایل فقط بزرگون وكسانی كه به مكه رفته بودند،به سر می‌بستند،شال چلواری مخصوص افراد عادی وشال ململ مخصوص آخوندها است . برای بستن شال ،گوشه آن را روی شانه می‌گذارند و باچانه‌ی خود نگه می‌دارند وشروع به پیچیدن می‌كنند،و آخرین قسمت باقی مانده را میان لایه‌ی شال فرو می‌برند.درقدیم شیوه‌ی بستن شال دراقشار و گروه‌های سنی مختلف متفاوت بود،مثلا تازه دامادها گوشه‌ی شال را درجلو یا پشت سر چتری كرده مثل تاج خروس دربالای سرقرار می‌دادند .پیرمردان شال را به گونه‌ای‌می‌بستندكه درجلوی یپیشانی حالت مثلث شكل داشت داش مشتی‌ها یك تاج جلوی سرباقی می‌گذاشتند و بخشی ازشال را پشت سر رها  می‌كردند.

پیراهن  : مردان در قدیم پیراهن یقه چپ می‌پوشیدند كه با قیطان روی شانه‌ی چپ بسته می‌شد،مردان همچنین از بالاپوش به اشكال و نام های متفاوت استفاده می كردند،رایج ترین آن‌ها در اوایل ارخلق(arxoloq)  بود كه بلندی آن تا زیر زانو می‌رسید و در طرفین چاك داشت ،جنس پارچه‌ی آن برای“ بزرگون“ ابریشمی و برای“ رعیت“ ازكرباس بود كه با جوهر آبی یا نیلی رنگ می‌كردند ،بعدها“قبا“جای آن راگرفت،كه به همان بلندی ولی بی چاك بود.و برگردان یقه داشت ، وجنس پارچه آن كرباسی بود كه ازنخ پنبه خودرنگ به نام “مله“(malla)  می‌بافتند،پای پوش مردان نیز تا قبل از رواج شلوار، تمون مشكی بود كه‌ از پارچه‌ی “جیم “ (درشت بافت)یا پارچه مصری (ریزبافت)می دوختند،رعیتی‌ها“تمون ركابی "می پوشیدندكه    پاچه‌های گشاد داشت و به شلوار كردی معروف بود وجنس پارچه‌ی آن از كرباس بود كه به رنگ نیلوفری یا سیاه رنگ می كردند.تا دهه 40 1350  تقریبا همه از گیوه به عنوان كفش استفاده می كردند كه انواع مختلفی داشت

ب -پوشاك زنان: پوشش سر چارقدچیت و چارقد تور بود كه خودشان باقلاب می چیدند نخ آن شبیه نخ قرقره بود كه به رنگ مشكی برای محرم می بافتند ، زن‌ها همچنین دونوع چادر یا به اصطلاح چادیشو (چادرشب)  داشتند

1-كژی : كه مخصوص بزرگون ( آدابی ) بود و درمیبد هم ( بادستگاه كرباس بافی) می‌بافتند

2-چادر“بندكمری “( عربی ) كه دوختی كیسه مانندداشت و با یك بند( درمحل سینه ) به دور كمر بسته می شد و فقط بزرگون به سرمی كردند.تن پوش زنان پیراهن بلند بود كه درخانه      می پوشیدند .نوع دیگر آن “پرن پالتو“كه پیراهن كوتاه و جلوباز شبیه بلوز بود و باشلیته می پوشیدند،بالاپوش زنان كت  بود از جنس فاستونی ،مخمل یا ترمه كه در زمستان روی پرن پالتو باشلیته می‌پوشیدند ،پای پوش زنان درقدیم چاقچور بودكه شلواری دكمه دار و دم پای آن تنگ وچسبان بود، تمون مشكی هم می پوشیدندكه اعیانی آن لیفك دار بود و دوخت آن شبیه شلوارهای امروزی بود ،زن‌ها نوعی دامن به نام شلیته می پوشیدندكه پرچین و تا سرزانو بود،پوشش پای زن ها نیز گیوه ظریف شیرازی (بزرگون)وگالش برای افرادعادی بود.

 




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 


 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر